DKK dla dorosłych rozmawiał o „Sprawie osobistej” Kenzaburo Oë

Powieść „Sprawa osobista” wybitnego japońskiego pisarza Kenzaburo Oë, nagrodzonego w 1994 roku Literacką Nagroda Nobla, była tematem spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki dla dorosłych, które odbyło się w środę 8 stycznia.

Bohaterem „Sprawy osobistej” jest 27-letni Japończyk, nauczyciel języka angielskiego, nazywany przez przyjaciół Ptakiem, któremu rodzi się syn z wadą neurologiczną.

Dziecko przeniesione zostaje od kliniki, gdzie czeka na operację, jednak Ptak woli, żeby nie przeżyło, gdyż nie potrafi zaakceptować jego niepełnosprawności. Chce się go pozbyć i uzgadnia z lekarzem, że lepiej zastąpić mleko wodą z cukrem, żeby noworodek zmarł z wycieńczenia, niż przeprowadzać operację, gdyż nie gwarantuje ona pełnego powrotu do zdrowia. Podczas gdy żona przebywa w szpitalu, nieświadoma poważnego stanu syna, mężczyzna ucieka przed problemem. Upija się, przez co traci pracę, nawiązuje romans z przyjaciółką i wyprowadza się do niej. Żyje w napięciu, czekając na telefon ze szpitala o śmierci dziecka. Gardzi sobą za to, że podjął decyzję o zamordowaniu syna. Koncentruje się na swoim nieszczęściu, traktując je jako swoją sprawę osobistą. Kenzaburo Oë naturalistycznie, czasami wręcz szokująco, opisuje zachowanie Ptaka, które ostatecznie doprowadza do przemiany młodego ojca.

Większość dyskutujących stwierdziła, że „Sprawę osobistą” czyta się z zainteresowaniem, pomimo niełatwej treści. Jedna z czytelniczek zauważyła, że rzadko się zdarza, by narodziny niepełnosprawnego dziecka były opisywane z perspektywy ojca, a właśnie mężczyźni częściej mają problem z zaakceptowaniem chorego dziecka. Panie jednogłośnie podkreśliły, że jest to historia nieodpowiedzialnego mężczyzny, który nie dojrzał do ojcostwa i do opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem. Zauważyły, że Ptak żyje marzeniami o wyjeździe do Afryki, które, jak się okazuje, są mrzonkami, gdyż wcale nie zamierza ich zrealizować. Dyskutujące przyznały, że każdy rodzic przeżywa szok w takiej sytuacji, ale zachowanie Ptaka jest przykładem niedojrzałości. Stwierdziły, że w tym trudnym czasie nie jest oparciem dla żony, zostawiając ją pod opieką teściowej.

Tematyka powieści skłoniła panie także do rozmowy o sytuacji rodzin z chorym dzieckiem. Jak zauważyły, postęp medycyny od lat 60., kiedy to książka się ukazała, i zmiany w świadomości społecznej znacznie poprawiły sytuację takich rodzin. DKK poleca wszystkim lekturę tej niełatwej, ale skłaniającej do refleksji powieści!

Termin kolejnego spotkania DKK ustalony został na 6 lutego 2014 roku. Jego tematem będzie książka Wasilija Grossmana „Wszystko płynie”.