DKK o „Pięknej rupieciarni” Bohumila Hrabala

Październikowe spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki odbyło się w środę 20 października 2010 roku w Czytelni i poświęcone było Bohumilowi Hrabalowi i książce „Piękna rupieciarnia”.

Bohumil Hrabal (1914-1997) jest uznanym czeskim pisarzem, cenionym m.in. za dowcip, przekorę, autoironię, poetycki liryzm i całkowite utożsamianie się z bohaterami. „Piękna rupieciarnia” to opracowany przez Aleksandra Kaczorowskiego oraz tłumaczony przez niego i Jana Stachowskiego zbiór niepublikowanych wcześniej w Polsce esejów, szkiców i wywiadów pisarza, tworzący swoisty „Hrabala portret własny”. Czytając ten zbiór, można poznać Hrabala jako stałego bywalca czeskich piwiarni, który samo o sobie mówił, że żyje tylko w gospodach. Tam słuchał różnych opowieści, z których czerpał inspirację, aż w końcu zamiast iść do knajpy siadał na trzeźwo do maszyny do pisania. „Osobiście nie przeżyłem nawet połowy tego, co jest w moim pisaniu, ale zapamiętuję sobie, kiedy ktoś opowiada i ma to kontekst oraz podtekst i samo jest już małym artefaktem… No, nie wszystko, tylko to, co pasuje do mojej poetyki. A jak już wspomniałem, w skrajnym wypadku kupuję takie historyjki w knajpie za stół piwa” – to słowa pisarza zawarte w tej książce.

Członkinie DKK żartowały, że wzorem pisarza o jego książce powinny rozmawiać w knajpie, przy stole piwa… Przytaczały sporo dowcipnych stwierdzeń pisarza, np. „Bez przerwy pić też się nie da, więc siedzę w knajpie i się dokształcam”, czy cytowane przez Hrabala słowa: „Najważniejsze jest nicnierobienie, bo jak tylko zaczniesz coś robić, jesteś zgubiony”. Klubowiczki zauważyły, że Hrabal mówił o sobie, że jest zapisywaczem, nie autorem, że posiadał dar zapisywania i zuchwałość potrzebną do pisania. Jedna z klubowiczek skupiła się właśnie na fragmentach książki poświęconych pisaniu. Inna podkreśliła, że można zauważyć przymykanie oka przez pisarza na wszelkie nałogi, które towarzyszą tworzeniu. Widać też, że Hrabal lubił ludzi, akceptował ich takimi, jakimi są. – Gdyby więcej takich ludzi było, mniej byłoby nienawiści wszędzie – stwierdziła. – Ta książka jest kwintesencją twórczości Hrabala – podsumowała inna z pań. Kilka osób przyznało, że „Piękna rupieciarnia” zachęciła je do przeczytania innych książek Bohumila Hrabala.

Spotkanie było także okazją do podzielenia się opiniami o przeczytanych ostatnio książkach i wymianą tytułów. Ponadto bibliotekarki Małgorzata Guzelak i Anna Maria Zdrenka opowiedziały o ciekawym spotkaniu z prof. Brunonem Synakiem, poświęconym jego książce „Moja kaszubska stegna”, które w październiku odbyło się w Czytelni. Moderator Małgorzata Guzelak poinformowała także, że w ramach Dyskusyjnych Klubów Książki 9 listopada 2010 r. odbędzie się w bibliotece spotkanie autorskie z prof. Stefanem Chwinem, powieściopisarzem, krytykiem literackim, historykiem literatury i grafikiem. Klubowiczki postanowiły zapoznać się z twórczością prof. Chwina. Natomiast termin kolejnego spotkania DKK ustaliły na 17 listopada, a do rozmowy wybrały książkę Doris Lessing „Lato przed zmierzchem”.