Wróć

Biblioterapia dla grupy Gumisie z Przedszkola Niepublicznego „Bajka”

data dodania: 2026.11.03

We wtorek 3 listopada 2026 roku do Wypożyczalni i Czytelni dla Dzieci i Młodzieży przyszły Gumisie z Przedszkola Niepublicznego „Bajka” na cykliczne zajęcia biblioterapeutyczne.

Tym razem na wstępie bibliotekarka poprosiła maluchy o zademonstrowanie sposobów na przywitanie się z drugą osobą. Po wypowiedziach dzieci poprzeczka została podniesiona jeszcze wyżej. Tym razem trzeba było przywitać się z osobą, która nas nie rozumie (nie zna języka polskiego lub po prostu komunikuje się w inny sposób). Dzieciom wydaje się zupełnie oczywiste, że jeśli powiedzą „dzień dobry” lub „hi”, „hello”, to każdy powinien to zrozumieć, ale co zrobić w przypadku, gdy takiej komunikacji nie ma? Jak inaczej możemy sprawić, żeby ktoś poczuł się przywitany? Po intensywnej burzy mózgów udało się ustalić, że podanie ręki, przybicie piątki lub „żółwika”, a nawet pomachanie ręką będzie całkiem odpowiednim przywitaniem. Przedszkolaki wpadły też na pomysł, że można kiwnąć głową, a dodanie do tego szczerego uśmiechu będzie zdecydowanie świadczyło o tym, że witamy daną osobę.

Po tak długim i intensywnym wstępie do zajęć, prowadząca przeczytała Gumisiom książkę pt. „Miś Paplak” autorstwa Pippy Curnick. Tytułowy Miś Grześ jest ogromnym gadułą. Wszystkie misie w okolicy mają już dość jego gadania, a Grzesiowi jest z tym bardzo źle. Postanawia wyruszyć więc na poszukiwania miejsca, w którym będzie miał z kim wdawać się w pogaduszki. Trafia na ptasią wyspę. Jednak ptaki nie mówią po misiowemu, a misie nie znają ptasiego. Historia w bardzo humorystyczny sposób przedstawia problem komunikacji i akceptacji. Ilustracje są kolorowe i idealnie odzwierciedlają zawarty w tekście sens. Dzięki dobrej komunikacji i szczerej chęci można przekraczać bariery, które wydawałoby się są nie do przejścia. Przedszkolaki potrafiły przypomnieć sobie nawet sytuacje, w których witały się z kimś nowym i przyznały, że nie zawsze robiły to z uśmiechem na twarzy. Wszyscy potwierdzili jednak, że gdy ktoś się do nas uśmiecha, to bez względu na to, czy potrafi się do nas odezwać w naszym języku, to uśmiech zdecydowanie pomaga. Sprawia, że nowa osoba (w grupie, w przedszkolu) na pewno poczuje się bardziej odważna i zachęcona do kontaktu.

Po omówieniu tekstu, wszyscy wykonali pracę plastyczną.